|
Op 12 juni 2008 en op 2 okt 2009 stemden de Ieren in een referendum over het Verdrag van Lissabon, de EU-Grondwet light. Media en politiek overdonderen er de bevolking om JA te stemmen. De politiek voert de druk op met de dreiging van de chaos. "Er is geen plan B" voor de huidige koers van de EU-diktaten van de multinationals. Indien de Ieren NEE zeggen vervalt het Verdrag. De elites zijn er niet gerust in. Opiniepeilingen wijzen op een meerderheid voor het NEE-kamp. Welke toverformules er dan uit de hoed zullen getoverd worden om het Verdrag door de strot te duwen is nog niet duidelijk.
Heel duideijk is wel het plan B dat hier wordt voorgesteld door Jan Buelinckx en Frans Leens, beide medewerkers van de werkgroep EU van CAP. Europa heropbouwen met de mensen zelf. De verkiezing van het Europees Parlement als een Grondwetgevende Vergadering. Met een referendum in elke lidstaat over een Grondwet.
Voor alle inlichtingen omtrent "Plan B" kunt u terecht op: info(at)onzezeg.be .
Laten wij beginnen met een kort bilan te maken van de EU:
Lange tijd werd de Europese constructie met een welwillend oog bekeken. Europa was een baken van vrede. De integratie van nieuwe leden in de gemeenschappelijke markt verliep vlot. Een vlag, een hymne en natuurlijk de euro schenen één grote ruimte van voorspoed en vrede te scheppen. Kritiek was nauwelijks hoorbaar of verstaanbaar.
Het debat over de EU-Grondwet heeft echter de echte aard van de EU bloot gelegd:
Andersglobalisten in ATTAC en de Sociale Fora wijzen al lang op de gevaren van de neoliberale mondialisering. Vooral voelbaar in het Zuiden doorheen finacniële crisissen in bijvoorbeeld Thailand en Argentinië. Zaken die niet altijd direct voelbaar waren in Europa. Het debat over de Europese Grondwet viel samen met nieuwe delocalisaties en de doorbraak van China als fabriek van de wereld. De EU had de bescherming van de de Europese industrie opgegeven door de afbraak van douanetarieven in naam van de " vrije en onvervalste concurrentie".
Globalisering van de markten georganiseerd door de EU:
De globalisering van de markten is nochtans geen natuurfenomeen. De EU en de VSA hebben die opgelegd. De Europese bevolking leidt vandaag onder delocalisaties naar landen als China waar met minder sociale en ecologisch kosten wordt gewerkt. Die delocalisaties zijn de stok om de lonen te drukken.
Gevolg: Rijken rijker. Armen armer
De economische politiek van de EU heeft de massale structurele werkloosheid in Europa hoog gehouden. Jobcreatie gebeurt vooral via tijdelijke minder betaalde werkplaatsen. Als de werkloosheid daalt, zoals de laatste tijd dan is dat vooral omdat werklozen geen precaire jobs kunnen weigeren. Binnen de EU neemt de sociale dumping toe. Het Europees Hof gaf toelating aan een Zweeds en 2 Duitse bedrijven om plaatselijke CAO's te omzeilen en onderbetaalde werknemers uit Estland en Polen aan te werven. Onder het locale minimumloon. Daardoor neemt de kloof tussen arm en rijk toe. 10% van de geschapen rijkdom werd de laatste 25 jaar overgedragen van arbeid naar kapitaal. Van zij die de rijkdom maken, naar de bezitters van kapitaal. De groei is dus wel heel ongelijk verdeeld.
De EU helpt Afrika niet:
De EU speelt een belangrijke rol in het International Munt Fonds (IMF), de Wereldbank (WB) en de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Die doen niets nuttigs om het lot van Afrika te verbeteren. De EU ondersteunt de export van landbouwproducten naar Afrika. Europese kippen zijn goedkoper op de markt van Dakar dan Senegalese kippen. Dat ontwricht de Afrikaanse landbouw en drijft duizenden jongeren op de vlucht naar hier op zoek naar een beter leven.
De EU communiceert, maar luistert niet:
De EU-instellingen informeren niet echt. De boodschap is dat de EU-constructie het algemeen belang van de burgers dient. Maar die informatie is eenzijdig. Vooral niet luisteren is de boodschap zoals het lot van de EU-Grondwet bewees. 98% van de verworpen EU-Grondwet is terug te vinden in het Verdrag van Lissabon. Aldus Valérie Giscard d' Estaing, oudpresident van Frankrijk en voorzitter van de Conventie van onverkozenen, die de opdracht kreeg om de EU-Grondwet op te stellen. Het Verdrag is voluit onverstaanbaar aldus Jean-Claude Juncker de eerste minister van Luxemburg. De EU communiceert dus wel, maar niet over de gevolgen van haar politiek die vooral dient verder gezet.
Geen andere politiek zonder ander instellingen:
Sinds 2005 stellen de Europese leiders dat er geen plan B is voor de EU-Grondwet. In een democratie maken de Verkozenen de wetten en voert de regering ze uit. In de EU maakt de uitvoerende macht de keuzes: de Europese Raad van staatshoofden en regeringsleiders en de Europese Comissie die daar naar moet luisteren. Het Europees Parlement is voor tweederangszaken bevoegd. Het Europees Parlement heeft geen initiatiefrecht. Uw euro-verkozene kan geen wetsvoorstel indienen. 70% van onze wetten zijn aldus de eenvoudige doorslag of omzetting in nationaal recht van EU-besluiten, genomen door de Europese uitvoerende macht. Deze beslissingen worden aan de nationale parlementen opgedrongen zonder dat die daar iets aan kunnen veranderen. Duizenden lobbyisten dicteren hun regels aan de EU-Comissie. Overbekend is de European Round Table, een groep industiëlen die aan de basis ligt van de Europese Eenheidsacte van 1986. De Eenheidsacte was de grote aanzet tot deregulering van de markten. Niets is veranderd sedertdien. Er wordt nog altijd naar de zelfde mensen geluisterd.
Het plan B heet... democratie!
De Europeanen willen wel degelijk hun zeg over de EU-constructie. Daarom moeten wij durven opkomen voor nieuwe instellingen om een nieuw Europa op te bouwen dat tegemoet komt aan onze echte verzuchtingen. Ons Plan B telt 3 stappen:
1. Een Grondwetgevende Vergadering gekozen door het volk...
2. ... stelt een Europese Grondwet op...
3. ... die in elke land wordt voorgelegd via referendum.
Landen die de nieuwe Grondwet niet ratificeren sluiten zichzelf uit uit de Unie. Een uitstapregeling of een nieuw associatieverdrag wordt voor deze landen voorzien.
Waarom vertrouwen in de burgers die weten welk hebben Europa zij wensen?
Alleen democratie kan de soevereniteit van het volk op de Europese politiek herstellen. Een Europa voor de Europeaenen veronderselt immers dat zij zelf kunnen beslissen wat zij samen willen doen. De elitaire EU die gedurende 50 jaar is opgebouwd spreekt in onze naam over de mooie toekomst van Europa. Als wij onze toekomst aan de EU-elites overlaten, kan dat liedje nog tientallen jaren duren. Maar die ilussie werkt niet meer. Tijd voor de Europeanen om hun zeg te hebben. Want net de historie van de EU-Grondwet toont niet alleen de gekende kloof tussen kiezer en verkozene. Doorheen verschillende kiesintenties in verschillende landen werd vooral de kloof blootgelegd tussen kiezen voor ideeën en kiezen voor bepaalde kandidaten, hun charme, hun charisma enz... De toekomst van Europa hangt dus niet zo zeer af van onze verkozenen, maar van de inbreng van het volk zelf. Vanaf het begin (de keuze van de Grondwetevende Vergadering) als op het einde van het echte plan B (de referenda ter ratificatie van de Grondwet). De leden van de Grondwetgevende Vergadering kunnen dus niet zomaar hun eigen agenda volgen omdat hun keuze direct onderworpen wordt aan een referendum. Zij hebben er alle belang bij zo dicht mogelijk contact te onderhouden met diegenen die de nieuwe Grondwet moeten goed- of afkeuren.
Een routemap:
1 - Een Constituante gekozen door Europeese
Een eerste mobilisatiemoment is een campanje om van het komend Europees Parlement een Grondwetgevende Vergadering te maken. Sinds 1979 kiezen de burgers een EP dat slechts een tweederangsrol speelt in de EU-besluitvorming. De Grondwetgevende Vergadering zal aan de kandidaten de druk opleggen om zich te verantwoorden over de richting die zij voorstaan in de discussies.
2 - Een Grondwet schrijven
Door publieke debatten over een Grondwet zal de bevolking betrokken worden bij de keuze die ze moet maken. De bevolking zal wegen op het tot standkomen van de instellingen die een politiek moet uitwerken. Een Grondwet zal aan die instellingen een legitimiteit geven. De bevolking zal centraal staan in de nieuwe instellingen.
3 - Référendum op de Grondwet in elke landen
De voorgelegd tekst moet heel leesbaar en begrijpelijk zijn. Anders is een goedkeuring door een voldoende meerderheid niet mogelijk. De referenda worden per land georganiseerd omdat Europa nog altijd bestaat uit staten.
Een andere Europa? Ja toch...
+ Democratie : instellingen die een actievere deelname aan de besluitvorming garanderen en dus ook besluiten die beter het belang van de meerderheid van de bevoling vertolken.
+ Evaluatie van Europa: om te weten wat Europa bijbrengt en wat niet.
+ Vrede : Geen militaire avonturen meer van Europese landen in landen die hen niet aanvallen zoals Yougouslavië, Irak, Afghanistan.
+ Openbare controle op gemeenschapsgoederen : als water, lucht, energie, voeding om de speculanten te stoppen.
+ Voorrang aan sociaal en ecologisch welzijn: . Voor het welzijn van de bedrijven. Prof Sapir stelt niet meer of minder voor dan om douanegrenzen in te voeren voor om ecologische en sociale kosten tussen de EU en de rest van de wereld in evenwicht te brengen. Wat bedrijven hier niet in concurrentie brengt met landen met minder sociale en ecologisch omkadering. Wat die landen ook zal verplichten hun sociale en ecologische situatie te verbeteren.
+ Soevereniteit en wederzijds respect in internationale handelsbetrekkingen : (IMF,WTO) om het welzijn van de volkeren te beschermen.
Voor het internationaal kapitaal en haar handlangers ons sociaal en economisch weefsel helemaal vernietigen, is het tijd voor dit plan B voor Europa. En om het af te dwingen van de regeringen, politici en partijen: De Grondwetgevende Vergadering van het volk.
Jan Buelinckx - Frans Leens
| 
